Εμμονές

Βοήθεια! Ο σκύλος μου βουτάει ό,τι βρει στη βόλτα!

* Της Ρενάτας Γρυπάρη, Ενεργειακή εκπαιδεύτρια σκύλων (renata@skylosgiaspiti.gr)

Η έλλειψη παιδείας και οικολογικής συνείδησης πολλών συνανθρώπων μας οδηγούν δυστυχώς σε δρόμους, πεζοδρόμια και πάρκα γεμάτα σκουπίδια και φαγητά.

Όλα αυτά για έναν φυσιολογικό σκύλο αποτελούν...  «γκουρμέ λιχουδιές», που σε κάποιους φτάνουν να γίνουν εμμονή, με αποτέλεσμα όταν είναι έξω να μην ασχολούνται με τίποτε άλλο παρά μόνο πώς θα αρπάξουν από το δρόμο διάφορους «θησαυρούς».

Έτσι, μια απλή βόλτα μετατρέπεται πολύ εύκολα σε...  εφιάλτη για μας!

Και επειδή δεν μπορούμε να διορθώσουμε τους συνανθρώπους μας, ας ασχοληθούμε με τη διόρθωση του σκύλου μας, μαθαίνοντάς του την εντολή "άστο".

Θυμηθείτε: Η πιο αποτελεσματική εκπαίδευση γίνεται όταν προλαβαίνω τον σκύλο μου ΠΡΙΝ αρπάξει κάτι. Γι’ αυτό λειτουργούμε λίγο σαν... τηλεσκόπια, σκανάροντας το χώρο για τυχόν πράγματα που μπορεί να φάει.

Συμβουλή: Αυτό μπορείτε να το πετύχετε αν περπατάτε ελαφρώς πιο αργά από την κανονική σας ταχύτητα, ώστε να έχετε τον χρόνο να δείτε την απαγορευμένη τροφή και να αντιδράσετε κατάλληλα και με ψυχραιμία.

Τί κάνουμε:

1) Δεν τραβάμε τον σκύλο προς τα πίσω (εκτός κι αν δούμε φαγητό τελευταία στιγμή): Είναι μια κίνηση, που μας βγαίνει αυθόρμητα, αλλά είναι λάθος γιατί έτσι ενισχύουμε την τάση του να φάει το «απαγορευμένο». Θέλουμε, ο σκύλος να αποφεύγει από μόνος του το φαγητό, που βρίσκει στο δρόμο, δηλαδή να το βλέπει αλλά να μην κάνει κίνηση να το φάει.

 2) Μόλις δει το φαγητό και πριν κάνει κίνηση να το φάει, τραβάμε την προσοχή του, για να τον αποπροσανατολίσουμε. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια λιχουδιά,  ένα παιχνίδι, ή ένα ελαφρύ άγγιγμα με το χέρι στο σώμα του. Την ώρα που αποστρέφει το κεφάλι του από το "απαγορευμένο", λέμε "άστο".

3) Εάν έχει προλάβει να αρπάξει κάτι, προσπαθούμε να τον αναγκάσουμε να το βγάλει μόνος του από το στόμα, βάζοντας για παράδειγμα μια λιχουδιά στην μύτη του για να τον δελεάσουμε και του την δίνουμε μόνο εάν αφήσει από μόνος του αυτό που έχει πάρει

 

Γιατί ο σκύλος μου "μασουλο-γλείφει" τις πατούσες του;

*Της Ρενάτας Γρυπάρη, Ενεργειακή εκπαιδεύτρια σκύλων (renata@skylosgiaspiti.gr)

Ο σκύλος μας έχει μια "παράξενη" συνήθεια: γλείφει τις πατούσες του!

Γιατί άραγε το κάνει αυτό και τί θέλει να μας δείξει;

Η συνήθεια αυτή μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους, τόσο παθολογικούς όσο και ψυχολογικούς.

Αλλεργίες: Οι σκύλοι όπως και οι άνθρωποι παρουσιάζουν αλλεργίες, που συνήθως αποτελούν τη νούμερο 1 αιτία για το γλύψιμο της πατούσας. Οι αλλεργίες μπορεί να προκληθούν από κάποια συστατικά της τροφής τους, από περιβαλλοντικους παράγοντες (όπως γύρη και μούχλα), όπως και εποχικές αλλαγές. Παράλληλα, η επαφή με διάφορα χημικά προϊόντα μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.

Φαγούρα: Οι σκύλοι συνήθως χρησιμοποιούν τα πόδια τους για να ξύσουν άλλα μέρη του σώματος, αλλά δεν μπορούν να ξύσουν τα ίδια τα πόδια τους! Γι' αυτό αρχίζουν και τα γλείφουν για να ανακουφιστούν από τη φαγούρα. Ξηρό δέρμα: Το ξηρό κλίμα (κυρίως τον χειμώνα) χωρίς πολύ υγρασία ενδεχομένως να προκαλέσει πρόβλημα στον σκύλο μας, όπως επίσης και τροφές που δεν κρατούν το δέρμα ενυδατωμένο.

Πόνος: Εάν ο σκύλος μας γλείφει τις πατούσες του, μπορεί να θέλει να μας δείξει ότι υπάρχει κάποιος τραυματισμός που τον πονάει. Από την στιγμή που ο σκύλος είναι "ξυπόλητος", μπορεί να έχει πατήσει ο,τιδήποτε στη βόλτα που να του προκαλεί πόνο. Ο σκύλος, λοιπόν, θα αρχίσει να γλείφει τις πατούσες του είτε για να ανακουφιστεί είτε για να απομακρύνει αυτό που του προκαλεί τον πόνο.

Μόλυνση: Οι μολύνσεις προκαλούν κνησμό στον σκύλο, ο οποίος προσπαθεί να μειώσει την δυσφορία από αυτό με το γλείψιμο της πατούσας. Παράσιτα: Τα τσιμπήματα ή το γαργάλημα από ψύλλους, τσιμπούρια, και ακάρεα μπορεί να είναι άλλη αιτία που προκαλεί το έντονο γλείψιμο. Ο σκύλος δεν έχει άλλο τρόπο για να τα εξοντώσει από το να "μασουλο-γλύφει" την περιοχή, όπου νιώθει την ενόχληση.

Εκτός όμως από τα παθολογικά αίτια, υπάρχουν και τα ψυχολογικά... Άγχος -

Κατάθλιψη: Όταν οι σκύλοι νιώθουν άγχος ή κατάθλιψη, τείνουν να μασουλάνε ή να γλείφουν τα πόδια τους μανιωδώς. Μπορεί να πρόκειται για το άγχος αποχωρισμού ή άλλη στρεσογόνα κατάσταση (αλλαγή περιβάλλοντος, σύνθεσης της "αγέλης" κτλ) ή για το αίσθημα της κατάθλιψης λόγω αρρώστιας, αδυναμίας κτλ.

Βαρεμάρα: Η έλλειψη ερεθισμάτων και άσκησης, όπως και η μοναξιά, μπορεί να προκαλέσουν έντονο γλείψιμο στις πατούσες. Στην περίπτωση αυτή, μπορούμε να δώσουμε στον σκύλο μας ένα κόκκαλο ή μια μπάλα λιχουδιών, ώστε να ασχοληθεί με αυτά, ενώ καλό θα ήταν να αυξήσουμε τις ώρες άσκησης του σκύλου μας, ώστε να κουράζεται και να αποφύγουμε την ανάπτυξη εμμονικών συμπεριφορών.

Ο σκύλος μου κυνηγάει την ουρά του - Τι σημαίνει;

Εμμονές σκύλου

* Της Ρενάτας Γρυπάρη, Ενεργειακή εκπαιδεύτρια σκύλων (renata@skylosgiaspiti.gr)

Μήπως ο σκύλος σας έχει την αστεία συνήθεια να... κυνηγάει την ουρά του, προσπαθώντας -ματαίως, πολλές φορές- να την πιάσει;

Πόσες φορές δεν μας έχουν πιάσει τα γέλια μπροστά σε αυτό το κωμικό θέαμα...

Οι σκύλοι από τη φύση τους λατρεύουν το παιχνίδι και αυτή η συμπεριφορά είναι -τις περισσότερες φορές- η έκφραση μιας έντονα παιχνδιάρικης διάθεσης.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που το κυνήγι της ουράς αποτελεί ένδειξη μιας παθολογικής η ψυχολογικής κατάστασης, η οποία χρήζει προσοχής.

Ειδικά, σε περιπτώσεις ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, η συμπεριφορά αυτή μπορεί να προκαλέσει ακόμα και σοβαρό τραματισμό.

Η συμπεριφορά ξεκινά συνήθως από ένα αρνητικό ερέθισμα (στρες, φαγούρα, ανία κτλ), το οποίο ο σκύλος προσπαθεί να ανακουφίσει με οποιονδήποτε τρόπο. Στη συνέχεια, γίνεται επιβραβευτική, καθώς η επαναλαμβανόμενη κίνηση παράγει ενδορφίνες (φυσικές ουσίες με ναρκωτική δράση στον εγκέφαλο), οι οποίες του προσφέρουν ένα αίσθημα ευφορίας.

Ποια είναι όμως τα αίτια που προκαλούν μια τέτοια συμπεριφορά;

Ένας σκύλος μπορεί να κυνηγάει την ουρά του για πολλούς λόγους.

Ο πιο συνηθισμένος είναι φυσικά το παιχνίδι, ειδικά εάν μιλάμε για κουταβάκια, τα οποία ίσως δεν έχουν ακόμα συνειδητοποιήσει ότι η ουρά είναι μέρος του σώματός τους!

Υπάρχουν όμως και άλλες αιτίες, άλλες λιγότερο ανησυχητικές και άλλες αρκετά σοβαρές.

1) Βαρεμάρα: Σε περιπτώσεις που ο σκύλος δεν λαμβάνει πνευματικά ερεθίσματα μέσω του παιχνιδιού, αυτός είναι ένας τρόπος για να... διασκεδάσει!

2) Υπερενεργητικότητα: Όταν ο σκύλος δεν ασκείται επαρκώς και έχει αποθέματα ενέργειας.

3) Αναζήτηση προσοχής:  Ίσως είναι ένας τρόπος που έχει ανακαλύψει ο σκύλος μας για να τραβήξει την προσοχή μας, ειδικά εάν έχει δει ότι κάθε φορά που κυνηγάει την ουρά του, εμείς γελάμε και αρχίζουμε να παίζουμε μαζί του.

4) Κληρονομικότητα - Ράτσα: Για λόγους που ακόμα δεν έχουμε καταλάβει, κάποιες ράτσες (όπως οι γερμανικοί ποιμενικοί, τα τεριέ και τα τζακ ράσελ) έχουν την τάση να εκδηλώνουν πιο συχνά αυτή την συμπεριφορά.

5) Προβλήματα υγείας: Το κυνήγι της ουράς ίσως είναι ένδειξη ότι ο σκύλος μας νιώθει κάποια ενόχληση (π.χ ενδοπαράσιτα, εξωπαράσιτα, αλλεργία) και είναι ώρα να κάνουμε μια επίσκεψη στον κτηνίατρο.

6) Άγχος: Η απότομη αλλαγή περιβάλλοντος και των συνθηκών ζωής, η μακρά απουσία του κηδεμόνα, ένας τσακωμός ή η επιθετικότητα από άλλα ζώα της οικογένειας, το μόνιμο δέσιμο ή ο περιορισμός σε μικρό χώρο, η κακοποίηση και η βίαιη τιμωρία (ειδικά εάν γίνεται απροειδοποίητα), είναι περιπτώσεις ικανές να προκαλέσουν στον σκύλο στρες, το οποίο εκτονώνει με το κυνήγι της ουράς.

7) Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή: Αυτή είναι και η πιο επικίνδυνη αιτία. Πρόκειται για τις περιπτώσεις εκείνες, κατά τις οποίες ο σκύλος νιώθει μια ακανίκητη επιθυμία να εκτελέσει -επαναλαμβανόμενα- μια συμπεριφορά, ακόμα και εάν αυτή τον τραυματίζει.

Πώς διορθώνω το πρόβλημα;

Προτού προχωρήσουμε στη διόρθωση, θα πρέπει να ταυτοποίησουμε την ακριβή αιτία του προβλήματος, ώστε να ακολουθήσουμε την κατάλληλη μέθοδο.

1) Άσκηση: Παρέχω στον σκύλο περισσότερη άσκηση, ώστε να εκτονώσει την ενέργειά του.

2) Πνευματικά ερεθίσματα: Παρέχοντας «τροφή» στον εγκέφαλο του σκύλου, τον κρατάω απασχολημένο και έτσι έχει περισσότερες πιθανότητες να σταματήσει το κυνήγι της ουράς. Πνευματικά ερεθίσματα μπορεί να είναι η εκπαίδευση, το παιχνίδι (όπως το να ψάχνει να βρει τροφή ή παιχνίδια που έχουμε κρύψει σε διάφορα σημεία του σπιτιού), η παρέα με άλλους σκύλους.

3) Διακοπή και διάσπαση προσοχής: Σταματάμε άμεσα την συμπεριφορά αυτή, τραβώντας την προσοχή του με κάποιο τρόπο (λιχουδιά, παιχνίδι, κάλεσμα κοντά μας) και στη συνέχεια προσανατολίζουμε το ενδιαφερον του σε κάτι άλλο.

4) Κτηνίατρος: Κάνουμε μια επίσκεψη στον γιατρό, προκειμένου να εξετάσουμε εάν υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας.

5) Αδιαφορία: ΜΟΝΟ στην περίπτωση που ο σκύλος μας κυνηγάει την ουρά του για να τραβήξει την προσοχή μας ή πρόκειται για ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.

6) ΔΕΝ τιμωρώ τον σκύλο, διότι –ειδικά στην περίπτωση της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής-, ο σκύλος βρίσκεται σε κατάσταση έντονου στρες και οι φωνές απλώς τον αγχώνουν περισσότερο.